نکته ای از انجیل
در Malachi آیه 3:3 آمده است: او در جایگاه پالاینده و خالص کننده نقره خواهد نشست.»
این آیه برخی از خانمهای کلاس انجیل خوانی را دچار سردرگمی کرد. آنها نمیدانستند که این عبارت در مورد ویژگی و ماهیت خداوند چه مفهومی میتواند داشته باشد. از این رو یکی از خانمها پیشنهاد داد فرایند تصفیه و پالایش نقره را بررسی کند و نتیجه را در جلسه بعدی انجیل خوانی به اطلاع سایرین برساند.
همان هفته با یک نقرهکار تماس گرفت و قرار شد او را درمحل کارش ملاقات کند تا نحوه کار او را از نزدیک ببیند. او در مورد علت علاقه خود، گذشته از کنجکاوی در زمینه پالایش نقره چیزی نگفت.
وقتی طرز کار نقره کار را تماشا میکرد، دید که او قطعهای نقره را روی آتش گرفت و گذاشت کاملاً داغ شود. او توضیح داد که برای پالایش نقره لازم است آن را در وسط شعله، جایی که داغتر از همه جاست نگهداشت تا همه ناخالصیهای آن سوخته و از بین برود.
زن اندیشید ما نیز در چنین نقطه داغی نگه داشته میشویم. بعد دوباره به این آیه که میگفت: «او در جایگاه پالاینده و خالص کننده نقره خواهد نشست» فکر کرد. از نقرهکار پرسیدآیا واقعاً در تمام مدتی که نقره در حال خلوص یافتن است، او باید آنجا جلوی آتش بنشیند؟
مرد جواب داد بله، نه تنها باید آنجا بنشیند و قطعه نقره را نگهدارد بلکه باید چشمانش را نیز تمام مدت به آن بدوزد.. اگر در تمام آن مدت، لحظهای نقره را رها کند، خراب خواهد شد.
زن لحظهای سکوت کرد. بعد پرسید: «از کجا میفهمی نقره کاملاً خالص شده است؟» مرد خندید و گفت: «خوب، خیلی راحت است. هر وقت تصویر خودم را در آن ببینم.»
اگر امروز داغی آتش را احساس میکنی، به یاد داشته باش که خداوند چشم به تو دوخته و همچنان به تو خواهد نگریست تا تصویر خود را در تو ببیند.
توضیح بنده : در عرفان ایران ، از این موضوع با عنوان دل (قلب) یاد می کنند . تحقیقات بیشتر پای خودتون ! ولی من خیلی لذت بردم ! چون معنی این آیه خیلی عمیق تر از اینیه که در بالا بسادگی بدان اشاره شده ، اما وحدت را در این آیه دیدم ، که عرفان ایران و هر جای دنیا ، هر دینی و مسلکی ، در آخر به همین اشاره می کنه که :
در اندرون من خسته دل ندانم کیست که من خموشم و او در فغان و در غوغاست
اول و آخر همه ادیان میگن "دل که آئینه صافی ست ..........." ..... "اول دلم را صفا داد ... آئینه ام را جلا داد ..." و ........ حتما اشعار اینچنینی از شعرای عارف مسلک و عرفای شاعر این مرز و بوم زیاد شنیدین . پس چرا همه از این دل غافلیم ؟ ساده بگم ، اون نقره داغی که بعد از خالص شدن میشه خود را درونش دید ، دل ماست . و حضرت مسیح 2 چیز را در این آیه عنوان کردند ، یکی طریق و روش جلا دادن این دل ، و دیگری اینکه بعد از جلا پیدا کردن این دل ، جای خدا در آنست .
در قرآن به این مطلب اشاره شده ، که خداوند تنها یک چیز را از دسترسی شیطان در امان نگه خواهد داشت ، و آن هم خانه خود اوست، یعنی قلب انسان .
این حکایت خیلی مفصله تفکر کردن در موردش بعهده من و شماست ! یا علی
نوشته شده توسط sara در یکشنبه 12 آبان 1387 و ساعت 01:24 ب.ظ